Bruisend muziektheater - een duo dat even onvoorspelbaar als innemend is.
- Voorster Nieuws
Halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw vertrekt Riet Dictus uit Zundert als missiezuster naar Chili. Ze bouwt een school in een van de armste wijken van Santiago. Vijftien jaar later komt ze in de problemen. Haar familie hier vangt enkel geruchten op, met telkens die ene naam.
In 2014 sterft Riet, alleen en verbitterd. Als op de kist een krans ligt met de tekst ‘Rust zacht, Laura’, is dat voor haar neven Wim en Peter het begin van hun zoektocht.
Al vanaf hun kinderjaren zingen Wim en Peter Dictus samen. In de jaren tachtig vinden ze elkaar in de band Van Dikke & Zo, een frisse mengeling van akoestische pop in het Zunderts. Daarna richt Wim zich op Latijns-Amerikaanse muziek, Peter ontdekt het theater als speelplaats.
Veertig jaar later pakken de broers de draad op om het verhaal van hun bijzondere tante te vertellen. Een muzikaal-theatrale reportage over familiebanden, foute regimes en goede bedoelingen.
samenstelling en uitvoering Wim en Peter Dictus eindregie Corné van Sprundel videomontage Gegam Soghomonyan techniek Bram Schouw / Studio Solo fotografie Rob ten Broek
De muziek is deels geïnspireerd op werk van Rising Appalachia, Stephen Stills en John Hiatt. Het meisje met de pallet – foto: Bashar Taleb / AFP
met dank aan Laura Fuentes Cabesas, Susana Palma Fuentes, Zuster Albertina Egbers, Irma Rens, Pieter Bastiaansen
Mooi opgebouwde en gelaagde voorstelling met fijne, vaak gevoelige muziek.
- Bert Hermelink
